هایپر تره بار | نهال بید مجنون

درخت بید مجنون با نام انگلیسی Weeping willow و نام علمی Salix babylonica از خانواده  Salicaceae، است. بید مجنون خزان کننده و بومی شمال چین. شاخه های آن نرم بوده و به رنگ قهوه ای مایل به زرد است. ظاهر این درخت همانند درخت اکالیپتوس است با این تفاوت که برگهای آن  کوچکتر با بافت نرمتر و به رنگ سبز روشن است.

از رشد کمانی شاخه های بید و حالت  آویزان آنها میتوان این دو را از هم تماییز داد. بیدمجنون به دلیل فرم شاخه ها که حالت سربه زیر دارد به نام بید مجنون خوانده میشود. بید مجنون درختی دوپایه است یعنی پایه نر و ماده آن جدا بوده و برای تشکیل گل بایدهر دو پایه بهم نزدیک باشند که اگر این شرایط فراهم گردد، گلها با آرایش سنبله در بهار بر روی درخت ظاهر میگردند.

تکثیر: تکثیر بید مجنون از دو طریق انجام میگیرد:

قلمه:  از این گیاه دو نوع قلمه میتوان تهیه نمود؛ قلمه سبز یا قلمه چوب نرم در بهار و تابستان و قلمه چوب رسیده یا قلمه سخت در اواخر پاییز و اوایل زمستان. هر نوع قلمه که تهیه شود باید تمام برگها و جوانه های آن حذف شده و تنها یک جوانه بر روی آن باقی بماند. کشت این قلمه  به طور افقی کشت میگردد به طوری که بیشتر قلمه در خاک باشد و فقط بخش کوچکی از آن از خاک بیرون بماند. و نیاز به آبیاری زیادی دارد .

پیوند زدن: مناسب ترین و معمول ترین روش پیوند زدن میباشد چون شکل ظاهری بسیار زیبایی نسبت به قلمه زدن پیدا میکند . برای این کار ابتدا از بید معمولی یا همون بید مشک قلمه های ۲۰ سانتی تهیه کرده و مثل روش بالا قلمه ها را در زمین میکارن سال بعد روی آن شاخه در ارتفاع حدود ۲ متری پیوند میزنن که پیوند به صورت پوستی یا همان پیوند T میباشد.

آبیاری:

نیاز آبی درخت بید مجنون زیاد است اما میتواند خشکی را تا حدودی تحمل کند. زیرا درختان بید چندساله چون سیستم ریشه ای عمیق و گسترده ای یافته اند پس به راحتی میتواند نیاز آبی خود را از اعماق برطرف کنند و آبیاری برای آنها کمتر صورت میگیرد. البته خشکی طولانی باعث سوختگی برگها میگردد. اما درختان جوان بهتر است در ۳-۴سال اول خوب آبیاری شوند تا به خوبی استقرار یابند و البته بهتر است آبیاری عمقی باشد تا ریشه به سمت اعماق حرکت کند.

دما:

در زمستان اگر سرما خیلی شدید شود باعث ترک خوردن تنه درخت و از بین رفتن گیاه می شود.

نور:

بید مجنون به نور کامل و مستقیم خورشید نیاز دارد و اگر در سایه کشت گردد یا در منطقه ای باشد که نور کم است باعث رنگ پریدگی برگها، باریک شدن و طویل شدن شاخه ها، افزایش فاصله بین برگها و همچنین افزایش خطر بروز بیماریهای قارچی میگردد.