نام: نهال منگوستین
نام انگلیسی: Mangosteen
مشخصات گیاهشناسی: منگوستین بنفش رنگ، یک درخت همیشه سبز استوایی است که اعتقاد بر این است که منشاء آن جزایر Sunda از مجمع الجزایر مالزی و Moluccas اندونزی است. این گیاه عمدتا در جنوب شرقی آسیا، جنوب غربی هند و سایر مناطق گرمسیری مانند پورتوریکو و فلوریدا رشد می کند. ارتفاع درخت از ۶ تا ۲۵ متر است. میوه منگوستین شیرین و آبدار (مانند گوشت میوه مرکبات)، کمی فیبری است. در هر قسمت میوه، گوشت خوراکی معطر دانه را احاطه کرده است، دانه ها بادام شکل و یک اندازه هستند.
منگوستین معمولا توسط بذر تکثیر می شود. پرورش این گیاه از روش های دیگر دشوار است. بذرها قوی تر هستند و زودتر رشد می کنند. جوانه زنی بذر بین ۱۴ تا ۲۱ روز طول می کشد وقتی که گیاه جوانه زد می توان آه را در حدود ۲ سال در یک گلدان کوچک در یک گلخانه نگهداری کرد. هنگامی که نهال تقریبا ۲۵-۳۰ سانتی متر شد، آنها را در فواصل ۱۰ متری به باغ انتقال میدهند. پس از کاشت، باغ به منظور کنترل علف های هرز مالچ بندی می شود. پیوندزنی در فصل بارانی انجام می شود، زیرا درختان جوان در خشکی آسیب می بینند. از آنجا که این درختان جوان نیاز به سایه دارند، کشت مخلوط با موز، رمبوتان، دوریان یا نخل نارگیل موثر است. نخل نارگیل عمدتا در مناطقی که فصل خشک طولانی دارند، کاشته می شود. نارگیل همچنین برای درخت منگوستین سایه ایجاد میکند. یکی دیگر از مزیت های کشت مخلوط در کشت منگوستین، سرکوب علف های هرز است.
رشد درخت منگوستین در صورتی که دمای محیط کمتر از ۲۰ درجه سانتیگراد باشد کاهش می یابد. محدوده ایده آل برای رشد و تولید میوه ۲۵-۳۵ درجه سانتیگراد و با رطوبت نسبی بیش از ۸۰ درصد است. تحمل خشکی منگوستین تا دمای حداکثر ۳۸-۴۰ درجه سانتیگراد است چراکه هم برگ و هم میوه به سوزاندن و آفتاب سوختگی حساسیت دارند. حداقل دمای مورد تحمل منگوستین ۳-۵ درجه سانتیگراد است. نهال های جوان ترجیح می دهند سایه ای داشته باشند حال آنکه درختان بالغ منگوستین نسبت به آفتاب متحمل هستند.
درختان منگوستین دارای سیستم ریشه ای ضعیفی هستند و خاک های غنی و خوب را با رطوبت بالا، اغلب بر روی بستر رودخانه ای ترجیح می دهند. منگوستین در خاک های آهکی، خاک های شنی، آبرفتی و یا خاک های شنی با محتوای کم آلی رشد نمیکند. درختان منگوستین نیاز به بارندگی به خوبی توزیع شده در طول سال (<40 میلی متر / ماه) و یک فصل خشک ۳-۵ هفته ای دارند. درختان منگوستین نیازمند آبیاری خوب و استفاده از کود می باشند که با توجه به سن درختان، صرف نظر از منطقه افزایش می یابد. بلوغ میوه های منگوستین ۵ الی ۶ ماه طول می کشد. عملیات برداشت زمانی اتفاق میوفتد که میوه به رنگ بنفش در آمده باشد.
بازدهی درختان منگوستین ممکن است در ۵-۶ صورت بگیرد، اما بیشتر و به طور معمول نیاز به ۸-۱۰ سال دارد. عملکرد منگوستین متغیر است، بسته به آب و هوا و سن درخت. درخت جوان در باردهی سال اول ۲۰۰-۳۰۰ میوه تولید میکند، در حالی که در زمان بلوغ، ۵۰۰ میوه در هر فصل به طور متوسط تولید میکند.و سپس در سن ۳۰ تا ۴۵ سال در بلوغ کامل، هر درخت می تواند تا ۳۰۰۰ میوه تولید کند، درختان منگوستین تا ۱۰۰ سال قابلیت باردهی دارند.
اصلاح نژاد: در پرورش منگوستین های سالم، انتخاب پایه و پیوند، برای غلبه بر محدودیت های تولید، برداشت یا فصلی بسیار مهم است. بیشتر منابع ژنتیکی برای پرورش در گلخانه های مربوطه وجود دارند، این در حالی است که برخی از گونه های وحشی فقط در مالزی و فیلیپین کشت می شوند.روش های نگهداری بذر بسیار حساب شده است زیرا ذخیره سازی دانه ها در شرایط خشک و یا دمای پایین موفق نیست.
به دلیل مدت طولانی تا زمانی که درختان منگوستین به باردهی برسند و همچنین چرخه های طولانی تولید نهال، پرورش منگوستین برای پیوند و تحقیق مناسب نیست. اهدافی که باعث افزایش پرورش منگوستین می شود عبارتند از:
– تحمل به خشکی، به ویژه حساسیت به خشکی در ۵ سال اول پس از جوانه زنی
– فرم و گسترش درخت، برای تولید یک درخت با یک تاج منظم و هرم شکل
-کیفیت میوه ها از جمله: غلبه بر اجزای تلخ میوه که در اثر تغییرات در گوشت، دانه و پوسته ایجاد میشود، و نیز ترک خوردگی پوست در اثر جذب بیش از حد آب
-بهبود ریشه برای بهبود سازگاری با خشکسالی و توسعه پایدار در سال های اولیه رشد
