گل اطلسی

نام: گل اطلسی یا پتونیا

نام انگلیسی:Common garden petunia

نام علمی: Petunia × atkinsiana

مشخصات:

گل اطلسی یک گیاه هیبریدی از جنس Petunia است که شامل کلیه گونه های ترکیبی بین جنس P. axillaris و جنس P. integrifolia است. بیشتر اطلسی ها برای کشت در باغچه های خانگی و یا نگهداری در داخل گلدان استفاده می شوند.

گل اطلسی گیاهی است یکساله که در صورت نداشتن دمای زیر صفر به صورت چندساله می روید. اطلسی از خانواده سولاناسه (Solanaceae) و بومی آمریکایی جنوبی است. این گیاه عموما دارای گل های دو رنگ ترکیبی است. این گل محبوب نام خود را از کلمه فرانسوی petun به معنی “تنباکو” گرفته است. خانواده سولاناسه را در فارسی تحت نام سیب زمینی می­شناسند. گیاهان زینتی این خانواده شامل فلفل زینتی، داتوره، توتون زینتی، گل اطلسی و غیره می شود.
گل اطلسی گیاهی است سریع الرشد که ارتفاع آن در گونه های آویز، حدوداً به بیش از ۶۰ سانتیمتر می رسد. ساقه‌های اطلسی بلند، پرزدار و منشعب بوده و رشد زیاد آن به آن ظاهری متراکم می‌دهد. گل اطلسی ارقام بیشماری دارد و هر ساله انواع جدیدتری از آن تولید می شود. شکل گل‌های اطلسی شیپوری، با اندازه نسبتاً بزرگ و به رنگ‌های سفید، قرمز، بنفش، صورتی، زرد و ابلق و حتی قرمز بسیار تیره وجود دارد. این گل عطری بسیار ملایم دارد که در شب استشمام می شود و در فصل تابستان و پائیز از اواخر خرداد ماه تا آبان ماه متناسب با شرایط آب و هوایی، گلدهی دارد.

گل اطلسی در دو نوع کم‌پر یا پرپر وجود دارد و از نظر ارتفاع گیاه نیز دو نوع پاکوتاه و پا بلند دارد. ارتفاع گل در نوع پاکوتاه ۱۰تا ۱۵ سانتیمتراست که بوته ای پرگل و پر شاخ و برگ با گل‌های درشت و پرپر دارد. اطلسی نوع پا بلند می تواند به ارتفاع بیش از ۶۰ سانتیمتر برسد و گلدهی و عادت رشدی زیاد دارد که سبب شده چه به صورت تکی و یا همراه با گیاهان دیگر به عنوان گیاهان آویزان در گلدان یا جعبه استفاده شود.

گل اطلسی در مکان روشن و پر نور به خوبی رشد کرده و بطور کلی به حداقل ۵ ساعت نور مستقیم آفتاب در طی روز نیاز دارد و هر مقدار که نور مستقیم بیشتری دریافت کند قدرت رویشی بیشتری خواهد داشت. کمبود نور از جمله دلایل رنگ پریدگی ساقه ها، بلند شدن ساقه و افزایش فاصله بین برگ ها و ایجاد اختلال در گلدهی گیاه است.

گل اطلسی به سرما بسیار حساس است و در مناطقی که تابستانش سرد و مرطوب باشد گلدهی زیادی ندارد و غالباً در این شرایط بوته آن قوی میشود و شاخه های بلندی ایجاد میکند ولی خیلی کم گل میدهد.

این گیاه همچنین به خاک غنی با زهکش مناسب که رطوبت منظم داشته باشد نیاز دارد. برای این منظور مخلوط خاکی از خاک برگ، کود پوسیده گاوی و همچنین پیت موس توصیه می شود. کمبود مواد غذایی موجب کاهش گلدهی و پریدگی رنگ برگ های گل اطلسی خواهد شد.
گل اطلسی نسبت به خشکی نیمه متحمل است گرچه برای بهترین عملکرد، افزایش تعداد گل ها و عمر گل ها به آبیاری منظم نیاز دارد و خاک آن نباید خشک شود. آبیاری می بیایست با از بین رفتن رطوبت سطحی خاک قبل از آنکه خشکی سطح خاک به لایه های زیرین نیز نفوذ کند، صورت گیرد. به جهت آنکه گل های اطلسی بسیار لطیف بوده و از باران های شدید صدمه می بیند، بهتر است بگونه ای آبیاری شود که آب با فشار بر روی گیاه نپاشد.

گل اطلسی معمولی یا دیپلوئید کپسول­های درشتی از بذر تولید می­کند و بذرهای ریز موجود در آن بسرعت قابل جوانه زدن و کشت و کار هستند. بعد از برداشت، این بذرها تا ۴ الی ۶ سال قابل کشت می‌باشند. اما اطلسی­ های تریپلوئید که پرچم­های آن به گلبرگ تبدیل شده بذر تولید نمی­کند بلکه تکثیرش از طریق رویشی و خوابانیدن شاخه صورت می­گیرد.