هایپر تره بار | گشنیز

برای اطلاع از قیمت و سفارش محصول لطفا تماس بگیرید

گشنیز

خانواده: چتریان Apiaceae

اسم علمی: .Coriandrum sativum Linn

اسم انگلیسی Coriander,Cellender

خصوصیات گیاهی و پراکنش: گشنیز به صورت یک بوته یکساله است که ارتفاع آن حدود ۸۰ سانتی متر است و دانه های آن در بالای چترها تشکیل می شوند. گیاه گشنیز به صورت زراعی کشت می شود که مصارف عمده آن خوراکی (سبزی) و دارویی می باشد. گیاه گشنیز در سطح وسیعی در کشورهای مراکش، رومانی، هندوستان، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا، روسیه، هلند، یوگسلاوی، پاکستان، ترکیه، آرژانتین و تا اندازه ای در آمریکا و انگلستان کشت می شود. رویشگاه اولیه گیاه گشنیز در ایران تبریز، کرمانشاه، آبادان، بلوچستان (سرباز)، بوشهر، برازجان، کرمان، قزوین و یزد میباشد.

اندام مورد استفاده: دانه ها، اندام های سبز و روغن استخراج شده از دانه ها

خواص درمانی و مصارف: گیاه گشنیز دارای خواص معطر، محرک، تقویت کننده، تقویت کننده قلب، ضد نفخ، هضم کننده، ضد صفرا، خنک کننده (تببر)، مدر و محرک تمایلات جنسی می باشد. دانه های گیاه گشنیز از هزاران سال پیش به عنوان گیاه دارویی استفاده می شده است. مصریان باستان اولین کسانی بوده اند که گیاه گشنیز را به صورت دارویی مصرف می کردند. در زمان عهد باستان از دانه های گیاه گشنیز به عنوان هضم کننده و تقویت قوای جنسی استعمال می شده است. دانه های گیاه گشنیز اثرات ضد باکتری دارند و برای برطرف کردن بوی بد دهان نیز استفاده می شده است. خواص دارویی و مصارف دانه های گیاه گشنیز دارای اثرات درمانی مشابه دانه های آنیسون، رازیانه و زیره سیاه است. عصاره دانه های گیاه گشنیز به عنوان آنتی باکتریال (ضد باکتری) و آرامبخش در لوسیون ها و شامپوها استفاده می شود. عصاره دانه های گیاه گشنیز آمیخته با روغن کرچک برای معالجه روماتیسم مفید می باشد. دانه های بو داده (برشته شده) گیاه گشنیز برای رفع سوءهاضمه مفید می باشند. تحقیقات پزشکی ثابت کرده است که عصاره گیاه گشنیز (گیاه سبز) کاهش دهنده فشار خون است و برای برطرف کردن نفخ شکم و دفع صفرا مفید می باشد. اسانس استخراج شده از دانه های گیاه گشنیز به عنوان یک عامل طعم دهنده در داروها کاربرد دارد. تماس اسانس گیاه گشنیز با پوست باعث خارش و تحریک پوست می شود.

ترکیبات شیمیایی: برگهای گیاه گشنیز سرشار از ویتامین ث، کاروتن، اسید اگزالیک (۰۱۲/۰ درصد) و کلسیم ۱۷۲/۰ درصد) می باشند. دانه های گیاه گشنیز حاوی بتا- سیتوسترول، اسید کلروژنیک، اسید کافئیک، روتین، آمبلیفرون، اسکوپولتین، کوئرستین، گلوکوزید ۳- آ- کافلی و گلوکوزید کامفرول-۳ می باشند. دانه های گیاه گشنیز حاوی روغن (۲۱-۱۹ درصد) و اسانس می باشد. روغن استخراج شده از دانه های گیاه گشنیز حاوی آلفا- پینن، لیمونن، بتا-فلاندرن، لینالول، بورنئول، سیترونلول، تیمول، گرانیول، لینالیل استات، گرانیل استات، المون و متیل هپتنون می باشد.

مقالات مرتبط