هایپر تره بار | خواص کنجد
4 سپتامبر 2018

کنجد، شونیز

اسم علمی:  .Sesamum orientale Linn

خانواده: کنجد Pedaliaceae

اسم انگلیسی:  Sesame.Gingelly

خصوصیات گیاهی و پراکنش: جنس Sesamum در ایران یک گونه به نام کنجد دارد که در مناطق مختلف کاشته می شود. کنجد به صورت یک گیاه یکساله افراشته است که دو تیپ پر شاخ و برگ و کم شاخ و برگ دارد. گیاه کنجد به صورت زراعی کشت می شود و طول دوره رشد نمو آن ۱۲۰-۱۰۰ روز است. ساقه گیاه به رنگ سبز است و سطح مقطع آن مربع (چهارگوش) می باشد. کنجد گیاهی است بسیار با ارزش که روغن آن در تهیه حلوا ارده به کار می رود و دانه های آن نیز به صورت خام و یا بو داده شده به صورت آجیل و یا همراه با خرما و همچنین در صنایع نانوایی و شیرینی پزی مصارف زیادی دارد. منشاء گیاه کنجد. هندوستان می باشد. رویشگاه اولیه گیاه کنجد در ایران خوزستان، بلوچستان، اصفهان، فارس، اراک، نهاوند، شیراز، کرمان، مازندران (بین بابلسر و نوشهر) و مراغه می باشد.

اندام مورد استفاده: ریشه، برگ، دانه و روغن استخراج شده از دانه ها

خواص درمانی و مصارف: دانه های گیاه کنجد دارای خواص ملین، تقویت کننده، مدر و افزایش دهنده شیر در به زنان شیرده می باشند و برای درمان بواسیر مفید کاربرد دارند. دانه های گیاه کنجد مغذی است و به عنوان عامل طعم دهنده در تهیه غذاها کاربرد فراوان دارند. استعمال خمیر تهیه شده از دانه های گیاه کنجد آمیخته با روغن به صورت موضعی (جلدی) به عنوان ضماد و پمادی برای کنترل خونریزی در موارد ابتلا به بواسیر تجویز می شود. جوشانده دانه های گیاه کنجد دارای خواص قاعدگی اور میباشد. استعمال خمیر تهیه شده از دانه های گیاه کنجد به صورت موضعی برای التیام زخمها و جراحات تجویز می شود. دانه و روغن استخراج شده از دانه های گیاه کنجد به همراه ترکیبات دیگر به عنوان آرامبخش در موارد ابتلا به اسهال خونی و ناراحتی های دستگاه ادراری تجویز می شود. دم کرده برگ های گیاه کنجد به عنوان آرامبخش در موارد ابتلا به ناراحتی هایی که به آرامش نیاز دارند به کار می رود. در آمریکای شمالی دم کرده برگهای شاداب و جوان گیاه کنجد آمیخته با آب سرد به عنوان یک نوشیدنی آرامبخش در موارد ابتلا به وبا و دیگر اختلالات روده در کودکان به کار برده می شود. دم کرده برگهای شاداب و جوان گیاه کنجد همچنین در موارد ابتلا به زکام و ناراحتی های دستگاه ادراری استفاده می شود.

ترکیبات شیمیایی: دانه های گیاه کنجد غنی از تیامین و نیاسین می باشند. پروتئین عمده دانه های گیاه کنجد از هر نوع گلوبولین می باشد. دانه های گیاه کنجد حاوی روغن و اسیدهای چرب غیراشباع می باشند. برگهای گیاه کنجد حاوی ترکیبات چسبنده (صمغ، فلاونوئید و گلیکوزید پدالین می باشند.

مقالات مرتبط